Introducción do contrato social

O contrato social é unha expresión que se utiliza na filosofía, na ciencia política e na socioloxía en alusión a un acordo real ou hipotético realizado no interior dun grupo polos seus membros, como por exemplo o que se adquire nun Estado en relación os dereitos e deberes do Estado dos seus cidadáns. Pártese da idea de que todos os membros do grupo están de acordo por vontade propia co contrato social.O contrato social, como teoría política, explica, entre outras cousas, o orixe e o proposito do Estado e dos dereitos humanos. A esencia da teoría (cuxa formulación mais coñecida é a proposta por Jean-Jacques Rousseau) e a seguinte: Para vivir en sociedade, os seres humanos acordan un contrato social implícito, que lles otorga certos dereitos a cambio de abandonar a liberdade da que dispoñerían en estado de natureza. Sendo así, os dereitos e deberes dos individuos, as cláusulas do contrato social, e o estado a entida creada para facer cumprir co contrato. Do mesmo modo, os homes poden cambiar os termos do contrato se así o desexan; os dereitos e deberes non son inmutables ou naturais. Por outro lado, un maior número de dereitos implica maiores deberes; e menos dereitos, menos deberes.

CONTRATO SOCIAL DE JOHN LOCKE

Locke pese a que continúa a tradición contractualista inglesa iniciada por Hobbes e, a que retoma moitos dos elementos que este autor utilizou nas súas teorías, chega a conclusións diferentes. Para el, pese a coincidir con Hobbes en que unha das principais finalidades do Estado é lograr a paz e a seguridade,non se fai necesaria instaurar un poder monstruoso e concentrada como e Leviatán senon que como se verá mais adiante a defensa da liberdade, en sentido negativo atravesa a súa teorización en torno o contrato social.Formula tamén a teoría do contrato social e aboga pola existencia dun goberno limitado que garantice o orde e a paz. Para Locke as ideas do home proceden da esperiencia. Defende o dereito natural e a tolerancia relixiosa. O seu concepto de goberno limitado débese a que para el no contrato social, que fan as persoas coa sociedade, non se otorga todo o poder, senon aquela parte que predica a convivencia.Para Locke o estado natural do home é a paz e a liberdade, grazas a un sentimento de solidariedade e o instinto de conservación. No obstante, o temor as arbitrariedades fai que os homes se sintan máis seguros vivindo en sociedade, para o cal determinan un contrato social de forma limitada. Establécense así leis xustas que o cidadán debe respectar. Estas leis, tamén, deben ser acatadas polo goberno, que ademais, debe respectar os dereitos dos cidadáns. Se o goberno viola os seus compromisos pode ser distituído pola sociedade.

Contrato social de Jonh Locke

Locke pese a que continúa a tradición contractualista inglesa iniciada por Hobbes e, a que retoma moitos dos elementos que este autor utilizou nas súas teorías, chega a conclusións diferentes. Para el, pese a coincidir con Hobbes en que unha das principais finalidades do Estado é lograr a paz e a seguridade,non se fai necesaria instaurar un poder monstruoso e concentrada como e Leviatán senon que como se verá mais adiante a defensa da liberdade, en sentido negativo atravesa a súa teorización en torno o contrato social.Formula tamén a teoría do contrato social e aboga pola existencia dun goberno limitado que garantice o orde e a paz. Para Locke as ideas do home proceden da esperiencia. Defende o dereito natural e a tolerancia relixiosa. O seu concepto de goberno limitado débese a que para el no contrato social, que fan as persoas coa sociedade, non se otorga todo o poder, senon aquela parte que predica a convivencia.Para Locke o estado natural do home é a paz e a liberdade, grazas a un sentimento de solidariedade e o instinto de conservación. No obstante, o temor as arbitrariedades fai que os homes se sintan máis seguros vivindo en sociedade, para o cal determinan un contrato social de forma limitada. Establécense así leis xustas que o cidadán debe respectar. Estas leis, tamén, deben ser acatadas polo goberno, que ademais, debe respectar os dereitos dos cidadáns. Se o goberno viola os seus compromisos pode ser distituído pola sociedade

CONTRATO SOCIAL DE JOHN LOCKE

Locke pese a que continúa a tradición contractualista inglesa iniciada por Hobbes e, a que retoma moitos dos elementos que este autor utilizou nas súas teorías, chega a conclusións diferentes. Para el, pese a coincidir con Hobbes en que unha das principais finalidades do Estado é lograr a paz e a seguridade,non se fai necesaria instaurar un poder monstruoso e concentrada como e Leviatán senon que como se verá mais adiante a defensa da liberdade, en sentido negativo atravesa a súa teorización en torno o contrato social.
Formula tamén a teoría do contrato social e aboga pola existencia dun goberno limitado que garantice o orde e a paz. Para Locke as ideas do home proceden da esperiencia. Defende o dereito natural e a tolerancia relixiosa. O seu concepto de goberno limitado débese a que para el no contrato social, que fan as persoas coa sociedade, non se otorga todo o poder, senon aquela parte que predica a convivencia.
Para Locke o estado natural do home é a paz e a liberdade, grazas a un sentimento de solidariedade e o instinto de conservación. No obstante, o temor as arbitrariedades fai que os homes se sintan máis seguros vivindo en sociedade, para o cal determinan un contrato social de forma limitada. Establécense así leis xustas que o cidadán debe respectar. Estas leis, tamén, deben ser acatadas polo goberno, que ademais, debe respectar os dereitos dos cidadáns. Se o goberno viola os seus compromisos pode ser distituído pola sociedade.

Introducción do contrato social

O contrato social é unha expresión que se utiliza na filosofía, na ciencia política e na socioloxía en alusión a un acordo real ou hipotético realizado no interior dun grupo polos seus membros, como por exemplo o que se adquire nun Estado en relación os dereitos e deberes do Estado dos seus cidadáns. Pártese da idea de que todos os membros do grupo están de acordo por vontade propia co contrato social.O contrato social, como teoría política, explica, entre outras cousas, o orixe e o proposito do Estado e dos dereitos humanos. A esencia da teoría (cuxa formulación mais coñecida é a proposta por Jean-Jacques Rousseau) e a seguinte: Para vivir en sociedade, os seres humanos acordan un contrato social implícito, que lles otorga certos dereitos a cambio de abandonar a liberdade da que dispoñerían en estado de natureza. Sendo así, os dereitos e deberes dos individuos, as cláusulas do contrato social, e o estado a entida creada para facer cumprir co contrato. Do mesmo modo, os homes poden cambiar os termos do contrato se así o desexan; os dereitos e deberes non son inmutables ou naturais. Por outro lado, un maior número de dereitos implica maiores deberes; e menos dereitos, menos deberes.

¿QUE SON OS DEREITOS?

GS Os dereitos son normas, que poden ser de ámbito legal ou moral. No ámbito legal debemos cumplir esas determinadas normas porque senon a lei pode sancionarnos, sin embargo no ámbito moral debense cumplir por respecto aos demais, cada un debe respetar os dereitos dos demais para que os demais respeten os teus. Pero os dereitos tamen son aquelas cousas que podemos reclamar, pero que non debemos pedir obrigatoriamente. Así mesmo hai descrepancias entre o que se consideran os dereitos dunha persoa e as normas dunha sociedade, por iso hai persoas que desde o punto moral non estan de acordo coas leis e non as respetan.

O home como ser social

O ser humano é un ser social, que crece e desenvólvese coa axuda dos seus conxéneres. O ser humano non está atado ós seus instintos como animais. Por exemplo os lobos manteñen unha acohesión social efectuando labores e mantendo regras de relación e convivencia para vivir en sociedade.As persoas en cambio necesitamos para facer posible a nosa vida en sociedade crear normas e institucións que nos axudan a levar unha convivencia en grupo. ¿ Pero realmente o ser humano pode vivir por si só fóra dunha sociedade? Claramente non porque o home non se podería defender por si so xa que todos dependemos uns dos outros e só non podería sobrevivir.